“El Classico”! Менавіта так, на іспанскі лад, у апошні час можна называць супрацьстаянні “Гомеля” і “Юнацтва”. Матчы паміж гэтымі камандамі вызначаюцца жорсткай бескампраміснай барацьбой, а трыбуны не змаўкаюць ні на секунду, падтрымліваючы сваіх улюбёнцаў. Гэты матч не стаў выключэннем. Пікантнасці дадавала і ўсім вядомая сітуацыя з дыскваліфікацыяй арэны ў Магілёве. Ведаючы пра выдатныя адносіны магілёўскіх і гомельскіх заўзятараў, можна было і не сумнявацца – гамяльчане проста так гэтага не пакінуць і “адпомсцяць” за сяброў. Мора розных плакатаў, банэры, таблічкі з надпісамі роднага клуба – усё гэта ўпрыгожвала трыбуны гомельскага лёдавага палаца ў чацвер увечары, гледачы былі ў прадчуванні свята і іх надзеям наканавана было спраўдзіцца.
Ужо з першых хвілін матчу на пляцоўцы разгарнулася сапраўдная барацьба, справа за малым не даходзіла да бойкі. Актыўнасць сапернікаў была бачна і ў варот абодвух галкіпераў, следствам чаму, стартавыя нулі на табло гарэлі не доўга. Дзяніс Качаткоў, пасля сольнага праходу практычна праз усю пляцоўку, магутным кісцевым кідком з сярэдняй дыстанцыі змусіў капітуляваць Сяргея Шабанава – 1:0. Напруга ў матчы расла з кожнай хвілінай. Часам у гульцоў здавалі нават нервы. А чым яшчэ можна растлумачыць два запар выдаленні ў складзе “Юнацтва” на працягу 33 секунд з адной і той жа фармулёўкай: “Затрымка гульні”? Карыстаючыся выпадкам, гамяльчане яшчэ да першага перапынку давялі лік да разгромнага. Спачатку Аляксандр Жыдкіх, праехаўшы за варотамі, “па – баброўскі” адправіў шайбу ў вароты госцяў, а ўжо літаральна праз дзве хвіліны вызначыўся Цімафей Філін, скарыстаўшыся перадачай свайго малодшага брата – Ягора.
Наіўна было меркаваць, што гульцы “Юнацтва” складуць рукі і стануць дагульваць матч. Ведаючы ўменне трэнера госцяў Міхаіла Захарава наладжваць каманду на самыя адказныя адрэзкі гульні, заўзятараў чакала зацятая барацьба і ў далейшым. Але і “Гомель” не стаў змяншаць абаротаў, валодаючы ініцыятывай практычна на працягу ўсяго другога перыяду. І ўсё ж такі пад заслону перыяду, госці “размачылі” Ігара Брыкуна. Шайбу закінуў лепшы атакуючы абаронца чэмпіянату Алег Лявонцьеў.
Не жадаючы прайграваць, “Юнацтва” кінулася наперад. Скараціць лік у матчы да мінімуму здолеў былы гулец “рысяў” Віталь Валуй. Ужо практычна лежачы на лёдзе, нападнік наводмаш стукнуў па шайбе і тая заляцела ў вароты Брыкуна, агляд якому перакрывалі і свае і чужыя хакеісты. Працягваючы атакаваць вялікімі сіламі, “Юнацтва” дамаглося свайго. Канстанцін Захараў, скарыстаўшыся перадачай Рамана Раманенкі, зрабіў лік нічыйным – 3:3.
Мабыць, не жадаючы асоба рызыкаваць, каманды дацярпелі да авертайма, дзе нікуды асоба не спяшаючыся, давялі гульню да серыі булітаў. Ну а ў хакейнай латарэі больш удалымі былі гамяльчане, яшчэ раз паказаўшы, што яны – прызнаныя фаварыты чэмпіянату ў выкананні штрафных кідкоў. Чатыры разы ў бягучым чэмпіянаце матчы з удзелам “Гомеля” сканчаліся серыяй булітаў і нязменна пераможцам з іх выходзілі “вогненыя рысі”.
Сяргей КУЛЫБА
ГЛЯДЗІ ТАКСАМА:
